هیچ انتظاری از کسی ندارم! و این نشان دهنده ی قدرت من نیست! مسئله ، خستگی از اعتماد های شکسته است.

شیشه ای می شکند...
یک نفر می پرسد...چرا شیشه شکست؟
مادر می گوید...شاید این رفع بلاست
یک نفر زمزمه کرد...باد سرد وحشی مثل
یک کودک شیطان آمد
شیشه پنجره را زود شکست.
کاش امشب که دلم مثل آن شیشه ی مغرور شکست
عابری خنده کنان می آمد...
تکه ای از آن را بر می داشت مرهمی بر دل
تنگم می شد...اما امشب دیدم
هیچ کس هیچ نگفت غصه ام را نشنید...
از خودم می پرسم آیا ارزش قلب من از شیشه ی
پنجره هم کمتر است؟
دل من سخت شکست اما
هیچ کس هیچ نگفت و نپرسید...
آه...
ببیییییییییییییییییین چقدر تنهام
یادت باشد، هرچقدر ناراحتیام بزرگتر باشد، خندههایم بلندتر است.
سهم من از تو


جـادهـ ؛
